Oy, btw, nga pala….ang Palawan adventure ko, labs

Nakalimutan kong banggitin, sumaglit nga pala ako sa Palawan nung isang araw. Sinilip ko kung nandoon pa rin ‘yung mga isda at korales natin hehehe. Sa totoo lang, siguro ang dapat itawag sa  akin, si Ellang makati ang paa, hindi na malaman kung saan maglalakwatsa. 

And blogging while nature tripping?? Unbelievable! It’s amazing what technology allows us to do! ‘Yun nga lang,  dapat may laptop tayo, tsk.  To those who have been to this paradise on earth, aren’t we so lucky? Isang oras na biyahe lang sa eroplano and we can experience God’s creativity at its pristine best!

Left early morning with Ana and a guy friend. Syempre kailangan may bodyguard kami, no. Tipong kidnapin ang mga byuti namin eh hehe. Pagdating namin, tumawag kami ng tricycle sa airport, si Mang Ding siya (close na yata kami).  Grabe kaya, bumiyahe ako sa Palawan nang wala akong ideya kung saan ako titira at kung saan ako pupunta hahaha! I just booked a flight to the island and that’s it. First time ko ito sa Palawan. Bahala na si God. Pero ang babait ng Palawan folks, ha.

Sa airport

So anyway, I asked Mang Ding to bring us to the Legend Hotel ( pang-turista, btw). Quite expensive, he said, so he brought us instead to this lovely new hotel (4 months pa lang sila) in Puerto Prinsesa, eight kilometers from the town. 

It is owned by a German guy and his Filipina wife. Maliit lang siya pero fantastic ang furniture at amenities.  Four poster beds with lacey beddings! Hehehe feeling prinsesita tuloy ako. May loft bed pa! And the price is very reasonable at P1,600/day (additional 300 per in excess of two people). Muntik ko nang mahalikan si Mang Ding hehehe. 

Amg aming quaint little hotel

Jeez, look at this bed! Parang pang-honeymoon no?

Breakfast al fresco! Ummmm……

Now, why do people visit Palawan, sa palagay ‘nyo?  Island hopping siguro and of course, diving and snorkeling (na mapipilitan ang byuti ko kahit hindi ako marunong lumangoy. Not sa dagat, anyway). So imbes na mag-blog hop, mag-island hop muna kaya tayo? 

Para magtagumpay ang island hopping, kailangang pumunta kami sa Honda Bay at umarkila ng bangkang de motor, sabi ni Mang Ding.  Ang layo, grabe! Parang nagpunta ako sa Quezon City mula Makati nang naka-tricycle hahaha!

Isang libo lang ang arkila namin sa bangka (1pm -5-pm) but if you go through a travel agency, it will cost you P900 per person. Kaya si Mang Ding na lang ang hanapin ‘nyo para makatipid lagi hehehe. Dito rin puwedeng mag-rent ng snorkeling gear for P100. 

Kung type ninyo ang walang kapantay na kagandahan ng hardin sa ilalim ng dagat, magbabayad kayo ng additional P100 para sa gas ng bangka. Kasi you can go to any three islands for P,1000. Extra lang ang Tubbataha Reef (where you can snorkel), kaya extra rin ang bayad. Puwede na rin, ‘di ba? Mga 20 minutes rin ang trip papunta sa reef. 

First stop,Tubbataha Reef -  (declared by the United Nations as a World Heritage site, which means it must be preserved). Hindi ito ino-offer sa madlang public for swimming.
Doon lang sa mahilig talaga sa coral reefs at sa snorkeling. Nagulat ako nung tumigil ang  bangka sa gitna ng dagat. As in sa gitna ng Sulu Sea!!! No island in sight, puro dagat. Tapos sabi ng bangkero, “Talon na!” My gulay!! Is he kidding me??? 

Putsa, halos itulak ako nung mama sa tubig, pero nung makita ko na ang corals, para akong na-shock. IT IS worth drowning for hahaha! Jeez, all shapes and colors swaying as if to one music. Fantastic! I wouldn’t trade them even for 100 Mickey Mice. Abuso sa ganda! 

Putsa, napunit yata ang bibig ko, shet

Second Stop, Starfish Island. This is a private island with an entrance fee of P40. As its name implies, sandamakmak dapat ang starfish dito. But people keep getting the poor starfish and they take them to the other islands. So wala nang masyadong bituing dagat. It is not even a good place for snorkeling kasi ang dami raw bubog sa sea bed. Tsk tsk na-pollute na ng mga manginginom. 

Pero si Ella po ini, kaya ang nakita ko sa starfish island ay —-photo op,ano pa hahaha! Kodak moments na ‘to!! Ay hindi pala. Konica moments pala hehehe

Aaaaw! What a view! Oy, hindi yung legs ko no hehe! Yung nasa background.

Lahi ba ng magaganda? Bwahahaha! Kapaaal! Sa totoo lang, mamahalin kasi ang camera ng suwerteng bodyguard hehehe

O, sige, guys, bukas naman ‘yung iba ha? Itutuloy…..

~ by ella on September 14, 2006.