May mumu sa bahay ko (a true ghost story)

Wait, mali yata ang spelling. Momo yata ang tamang pagbaybay. Ang mumu kasi eh ‘yung mga kapirasong pagkaing nalaglag mula sa plato. I’m not sure really….pero sige, I’ll compromise. Mumo na lang ang tawag ko sa multo sa bahay namin.

Kalilipat lang namin ng bahay, ‘di ba? I chose an old house kasi mahilig ako sa mga luma. I love the architecture and style noong 60s-70s. Alam ‘nyo naman ang mga bahay noong araw, ke lalaki ng mga kuwarto, ke lalapad ng mga sahig na kahoy at ke luluwang ng mga bintana. As a bonus, materyales puwertes pa siya! Palagay ko, daanan man ng bagyo ang bahay na ‘to , hindi matitinag.

It is a two-storey, 3-bedroom house with huge living and dining areas and a big kitchen. Dalawang bedrooms lang ang okupado namin. Isa kay Tatay and the bigger one sa amin ni Ana. Ginawa kong family/TV room ‘yung isa.

Marami akong theories sa mga ghosts, apparitions, poltergeists, elementals, etc. None of them prepared me for an actual encounter with one. Actually, four. Hindi ko pa alam kung ano sila talaga eh. I have to make a more extensive study of the paranormal activities sa bahay namin.

Meron akong weird na libangan sa buhay….ang maglinis ng banyo. I like my bathroom tiles sparkling clean. Another reason why I wanted this house was the number of bathrooms. It has 3 1/2. Each room on the second floor has its own at may powder room sa ground floor.

Sa banyo sa TV room ko unang na-meet ang aming resident mumo. It has two doors, one leading to the room and the other one to the hallway. Katatapos ko pa lang mag-kuskos ng banyong ‘yon so I left the two doors open para makasingaw ang chlorox. Binuksan ko rin ng todo ang pinto ng TV room.

For the record, mag-isa lang ako sa bahay that Sunday morning. Umalis si Ana at wala rin si Tatay. Bumaba ako para linisin naman ang powder room. Umakyat ako ulit after about half an hour. Nakita ko agad ang pinto ng banyo sa TV room. Nakasara ‘yung nasa hallway. Nakasara rin ang pinto ng TV room. I tried to open the door to the bathroom. Naka-lock.

This is an old house…with old doorknobs. Hindi siya pinu-push para ma-lock. You have to turn some thingy in the doorknob clockwise all the way down. You can only lock and unlock it from the inside. I tried opening the door to the TV room kasi magkatabi sila. Naka-lock din.

Balik na naman ako sa pinto ng banyo. Habang hawak ko ang doorknob, I felt it turn….mag-isa niya, shet! Napatalon ako. Syempre binitiwan ko ang doorknob sabay atras nang malayo. Patuloy sa pag-ikot mag-isa ang doorknob ng banyo hanggang bumukas ang pinto….nang mag-isa rin niya! Shet ulit! Walang tao sa loob!

Nagpalinga-linga ako sa paligid. Tinawag ko si Ana. Si Tatay. Walang sumasagot. Mag-isa pa rin ako sa buong bahay. I heard a loud click. Narinig ko munang bumukas ang switch ng ilaw sa banyo bago ko siya nakitang sumindi. Puta, abuso na ‘to!

Kasunod noon, bumukas din mag-isa niya ‘yung isang pinto ng banyo papasok sa TV room. Shet, puro kilabot na ang buong katawan ko. Nakatayo na yata lahat ng buhok ko. Tinitigan ko ang doorknob ng pinto ng TV room. May hinala akong siya naman ang susunod na bubukas mag-isa. Dapat na yata akong tumakbo at magtago sa kuwarto ko!

Hindi ako nagkamali. Nagsimula nang umikot ang doorknob sa pinto ng TV room. Unti-unting bumukas ang pinto. Oh. My. God. May nakita na akong kamay na nakahawak sa doorknob! Waaah! Hindi ko na hihintaying makita ang buong katawan nito! No way! Kandarapa akong tumakbo papunta sa kuwarto ko sabay lock ng pinto.

(Itutuloy)

~ by ella on September 23, 2007.