Wala nang momo?

Sinunod ko na ang payo ‘nyo, guys. Nagpa-basbas na kami ng bahay noong Linggo. Ipinagluto ko lang ng spaghetti si Father sabay nag-order na rin ako ng fried chicken. Oist, Ambo, hindi mo ba na-receive ang invite? hehe

So far, wala pang bagong hauntings since the blessing, thank God, pero ikukuwento ko pa rin sa inyo ang mga kababalaghang naganap sa bahay namin. Tamang-tama, malapit na ang Haloween hmmm…

Ang malaking impakto

an artist’s rendition of kapre (from google images)

Nagkaroon kami ng bisita for one weekend, kapatid na babae ni Tatay na galing sa Bicol. Noong first night niya, wala namang nangyaring kamultuhan. Sa kuwarto ni Tatay siya natulog at si Tatay naman sa TV room. So far so good.

Noong second night niya, nagising kaming lahat sa malakas na katok ng tita ko around 4 am. Pagbukas ko ng pinto ng kuwarto ko, ano ba’t nakaluhod ang tita ko sa sahig! Putlang-putla ang matanda at ang lamig ng mga kamay na mahigpit na kumapit sa binti ko. Pinaupo ko muna sa kama ko si Tita at pinainom ko ng tubig para mahimasmasan.

Maaga raw siyang natulog noong gabing ‘yon dahil pagod pa rin siya sa biyahe. Sa gitna ng gabi, may naramdaman daw siyang mabigat na kung ano na nakapatong sa noo niya. Kinapa niya ang noo niya at unti-unti siyang dumilat. Ang una raw niyang nakita ay ang mahaba at maiitim na kuko (patay na kuko?) ng isang malaki, maitim at mabalahibong kamay na nakapatong sa noo niya.

Tumingala siya nang husto kaya nakita niya ang mapupulang mata ng nasa ulunan niya. Matangkad, malapad ang balikat, mahabang balbas na hanggang bewang (she just presumed the length) at makapal ang balahibo. Hindi niya nakita ang itsura ng mukha. Basta nag-aapoy daw ang mga matang nakatitig sa kanya.

Ang masakit kamo, hinawakan ng tita ko ang sarili niyang noo, ‘di ba? Bigla niyang na-realize na magka-holding hands pa sila ng impakto! Napa-Hesus Maria y Hosep si Tita sabay tumalon mula sa kama. Ito ang bad trip. Nalinsad ang paa ni Tita at napahandusay siya sa sahig. Hindi siya makatayo! Kaya pala nakaluhod sa harap ng pinto ko ang matanda eh gumapang siya palabas ng kuwarto. Ni hindi raw siya lumingon.

Kahi’t gusto nang umuwi ni Tita eh hindi niya nagawa. Sumakit nang husto ang ulo niya (kung saan hinawakan ng impakto), nilagnat pa at namaga ang paa. Sa kuwarto ko na pinatulog ang kawawang Tita ko.

Ang sabi ng Tatay ko, it was not a ghost or a spirit. Puwedeng laman-lupa, kapre, o matanda sa punso. I know, I know, legends and folklore lang ang mga ito. There’s no solid proof that these beings exist but for want of any other rational explanation regarding the thing’s identity, tatanggapin ko na muna ito. I heard and saw the same “dark entity”, remember? I was sure hindi nananaginip si Tita.

Nag-import na si Tatay ng albularyo mula sa Bicol nang hindi pa nawala ang lagnat ng kapatid niya. Ginawa ng albularyo (na kamag-anak din nina Tatay) ang lahat ng ritwal. Tinawas, sinuob (pinausukan) ng insenso pati ang bawa’t sulok ng bahay, at binigyan ng mahiwagang papel na may nakasulat na makapangyarihang orasyon ang tita ko. Nakabalot ito sa mahiwagang panyo, ha. Panlaban daw ‘yon sa mga laman-lupa.

I noticed one strange thing about the “tawas” though. The melted candlewax was shaped exactly like the dark shadow I saw in the TV room… maliit na yellow version ng higanteng anino. And the albularyo described what my Tita saw….eksakto…hanggang sa mahabang balbas at maiitim na kuko. And nobody said anything to him about that night my Tita was touched by a big impakto.

Now, how can I explain that?

P.S. Gumaling na nga pala si Tita at sabay na silang umuwi ng albularyo sa probinsiya.

~ by ella on October 3, 2007.